Procedura składania egzaminu dyplomowego na studiach pierwszego stopnia w zakresie historii sztuki

Egzamin dyplomowy odbywa się w dwóch etapach, jednego dnia bądź w dwa kolejne dni.

Pierwszy etap to egzamin absolutoryjny. Jego podstawą jest 50 zagadnień egzaminacyjnych, podanych poniżej. Student losuje trzy pytania, a następnie odpowiada na dwa z nich. Odpowiedź na każde pytanie oceniana jest osobo. Warunkiem zaliczenia egzaminu absolutoryjnego jest uzyskanie średniej nie niższej niż 3,0. W przypadku jego niezaliczenia student nie przystępuje do drugiego etapu egzaminu dyplomowego.

Drugi etap egzaminu dyplomowego polega na odpowiedzi na dwa pytania związane z pracą dyplomową, zadane przez promotora, recenzenta lub przewodniczącego komisji egzaminacyjnej. Odpowiedź na każde pytanie oceniana jest osobno. Warunkiem zaliczenia drugiej części egzaminu jest uzyskanie oceny pozytywnej z każdej odpowiedzi. Ocena z drugiej części egzaminu jest średnią obydwu ocen. Ocena z egzaminu dyplomowego jest średnią ocen z jego obydwu części.

Zagadnienia do egzaminu absolutoryjnego

1. Paleolit i neolit – dwa sposoby widzenia w malarstwie prehistorycznym.
2. Architektura i sztuka pierwszych cywilizacji historycznych – Sumer, Asyria, Babilon.
3. Kultura Minojska i Achajowie.
4. Rola kanonu w sztuce starożytnego Egiptu – architektura, rzeźba, malarstwo.
5. Fazy rozwojowe sztuki greckiej (archaiczna, klasyczna, hellenistyczna) i ich cechy stylowe.
6. Sztuka Rzymu republikańskiego i cesarskiego. Nowe, oryginalne cechy sztuki rzymskiej. Formy architektury municypalnej Rzymu Cesarskiego. Znaczenie sztuki propagandowej, gloryfikującej osobę cesarza – pomnik, fora cesarskie, łuk triumfalny, kolumna.
7. Tematyka i idee sztuki wczesnochrześcijańskiej.
8. Geneza i forma architektury wczesnochrześcijańskiej.
9. Chronologia sztuki bizantyńskiej z krótkim omówieniem jej okresów.
10. Ikonoklazm i jego wpływ na sztukę.
11. Sztuka czasów Justyniana Wielkiego.
12. Sztuka karolińska i ottońska – geneza, założenia ideowe, inspiracje.
13. Tradycja i innowacje w architekturze romańskiej.
14. Architektura gotycka – geneza, treści ideowe, periodyzacja, geografia.
15. Średniowieczna rzeźba architektoniczna.
16. Tendencje realistyczne w malarstwie i rzeźbie XIII – XIV wieku.
17. Geneza i fazy rozwojowe polskiej architektury romańskiej.
18. Elementy wystroju rzeźbiarskiego i wyposażenia romańskich świątyń w Polsce.
19. Początki rozwoju architektury gotyckiej w Polsce i jej fazy rozwojowe.
20. Elementy wystroju rzeźbiarskiego gotyckich świątyń w Polsce; gotycki nagrobek tumbowy; fazy rozwojowe gotyckiej rzeźby drewnianej i malarstwa tablicowego w Polsce – „styl mistyczny”, „styl piękny”, „styl łamany”. ‘”Realizm” w sztuce późnego gotyku.
21. Mistrzowie dojrzałego renesansu w Italii: Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Rafael Santi.
22. Architektura doby renesansu w Italii.
23. Manieryzm w Italii, Francji i Niderlandach.
24. Malarstwo barokowe w XVII w. (Italia, Niderlandy, Flandria, monarchia habsburska).
25. Nurt klasyczny versus nurt radykalnych w architekturze barokowej (Italia, Francja, monarchia habsburska).
26. Architektura renesansowa w Rzeczypospolitej.
27. Renesansowe malarstwo i rzeźba w Rzeczypospolitej.
28. Barokowa architektura w Rzeczypospolitej.
29. Barokowa rzeźba i malarstwo w Rzeczypospolitej.
30. Sztuka rokokowa w Rzeczypospolitej.
31. Klasycyzm, nowa doktryna artystyczna w sztuce myśli oświecenia francuskiego drugiej połowy XVIII wieku. Klasycyzm i romantyzm. Nowe postrzeganie artystycznych relacji w malarstwie i architekturze francuskiej, angielskiej, amerykańskiej, rosyjskiej – cechy stylowe, założenia ideowe, szkoły. Cechy stylowe neoklasycyzmu polskiego – Styl Stanisławowski.
32. Geneza i założenia ideowe romantyzmu (styl w sztuce, czy postawa twórcza); Ogród romantyczny i nowy model rezydencji, jako odzwierciedlenie nowej postawy ideowej; malarstwo
romantyzmu – Francja, Niemcy, Anglia, Polska.
33. Od realizmu do impresjonizmu. Rozwój malarstwa. pejzażowego w XIX wieku; realizm, kierunek w sztukach przedstawieniowych połowy XIX wieku; Edgar Manet, impresjonizm ostatni kierunek odtwórczy, naśladujący naturę. Tendencje realistyczne w malarstwie polskim połowy XIX stulecia – malarstwo pejzażowe po powstaniu styczniowym.
34. Postimpresjonizm – pierwszy kierunek malarstwa nowoczesnego odchodzący od naturalistycznego sposobu widzenia.
35. Nurt polskiego malarstwa historyczno – patriotycznego po rozbiorach Polski aż do końca XIX wieku.
36. Nurt rozwojowy sztuk dekoracyjnych końca XIX wieku i pierwszej połowy XX wieku – secesja, art deco (styl nowoczesnej sztuki, czy nowy sposób dekoracyjności w architekturze i
sztukach przedstawieniowych); charakter polskiego art deco.
37. Geneza i początki rozwoju sztuki abstrakcyjnej. Kierunki rozwoju abstrakcji geometrycznej w pierwszej połowie XX wieku – Niemcy, Rosja Sowiecka, Holandia. Ugrupowania artystyczne spod znaku polskiej awangardy artystycznej dwudziestolecia międzywojennego – BLOK, PREASENS, AR.
38. Fowizm i ekspresjonizm niemiecki - nurty sztuki ekspresjonistycznej w Europie. Nowa Rzeczowość, czy jest to kierunek kontynuujący tendencje ekspresjonistyczne w malarstwie
dwudziestolecia międzywojennego? Tendencje ekspresjonistyczne na gruncie polskim. Formizm.
39. Poglądy i powojenna twórczość Le Corbusieur’a.
40. Sztuka abstrakcyjna po 1945 – kierunki rozwoju.
41. Socrealizm w sztukach plastycznych – geneza, założenia ideowe, inspiracje twórcze.
42. Tradycje i innowacje w malarstwie polskim po 1945 – nowoczesność wobec uwarunkowań politycznych czasów PRL-u.
43. Sztuka krytyczna, feminizm i przypadek grupy Ładnie.
44. Koncepcje miast idealnych ery nowożytnej i ich realizacje.
45. Geometryczny ogród francuski a krajobrazowy ogród angielski.
46. Miasto w dobie industrializacji i idea miasta ogrodu oraz jej realizacje.
47. Modernistyczna doktryna urbanistyczna.
48. Sztuka Górnego Śląska wobec konfliktów wyznaniowych XVI –XVIII wieku.
49. Rozwój miast na Górnym Śląsku od średniowiecza do XX wieku.
50. Sztuka Górnego Śląska wobec konfliktów narodowych międzywojnia.